Verwachtingen

Het is niets minder dan hoop dat er een bepaald iets zal gebeuren.

Hetzij de lotto winnen, hetzij de appreciatie van jouw baas krijgen, hetzij een ander die eindelijk zegt dat hij/zij van je houdt, hetzij de kinderen die eindelijk eens uit zichzelf hun vuile was juist sorteren en hun klusjes uitvoeren zonder morren, hetzij een dierbare die eindelijk eens gezonder gaat leven, hetzij een buur die zijn muziek niet telkens zo hard zet,…

Als we er even bij stilstaan, merken we op dat we allemaal nogal gemakkelijk verwachtingen hebben ten opzichte van anderen.

Op zich is dat dus best normaal. Maar als je jaar in jaar uit aan een dergelijke verwachting vasthoudt en keer op keer met je neus tegen de muur kwakt, dan is het misschien net iets minder fijn. Want de realiteit is wat het is. Er gebeurt niet wat je verwacht. Je botst dus keer op keer op de realiteit die haaks staat op jouw verwachting, hoop, verlangen. Dat klinkt eerder als zelfpijniging of zelfdestructief, niet? Dus waarom zou je dat jezelf langer aandoen?

Als dat gebeurt,  kan het zijn dan de mooie hoop, een verlangen, gefrustreerd geraakt en we ons slecht gaan voelen.  Er duiken dan gedachten op als: ‘Ik verdien het om de lotto te winnen.  De lotto moet het mij gunnen om te winnen. Het universum moet mij goed gezind zijn.’. Of: ‘Hij/zij moet mij graag zien en hij/zij moet me dat zeggen. ‘. Of: ‘De kinderen moeten hun taken doen en ze moeten mij respecteren.’. Met dergelijke gedachten doe je echter hoofdzakelijk en alleen jezelf pijn doordat je wellicht steeds voelt dat er jou onrecht of tekort wordt aangedaan. Soms doen we nog een poging door onszelf te zeggen: ‘Het is ok. Ik kan ook wel verder zonder de lotto, ik heb alles wat ik nodig heb.’. Of: ‘Het is ok dat hij/zij me niet graag ziet. Vrienden zijn is ook al voldoende.’. Of: ‘Ach, ja het zijn nog kinderen en ze zullen het nog wel leren.’. Maar desondanks deze poging om het leed te verzachten met weer andere gedachten, voelen we ons toch nog slecht of slechts voor korte tijd even beter. Dat komt omdat de achterliggende verwachtingen er nog steeds zijn. Dus zolang je die niet loslaat, blijft het slecht gevoel hangen of komt dat gevoel op regelmatige basis terug.

Bovendien houden we ons vaal al snel bezig met zaken die eigenlijk onze zaken niet zijn.  Er zijn verschillende soorten zaken:

* zaken van de wereld zoals bijvoorbeeld oorlog of natuurrampen

*zaken van anderen zoals bijvoorbeeld hun gedachten, hun gedrag en hun gevoelens

*  zaken van onszelf zoals onze eigen gedachten, gedragingen en gevoelens

Enkel op die laatste soort zaken, onze eigen zaken, hebben wij invloed. Enkel daarmee kunnen we aan de slag en zo onze realiteit veranderen. We kunnen denken wat we willen en verwachten wat we willen maar daarmee gaan we de lotto-trekking niet kunnen beïnvloeden. We kunnen doen wat we willen maar we kunnen een ander niet dwingen ons graag te zien omdat wij dat nu eenmaal willen. We kunnen doen wat we willen maar kinderen zullenons niet respecteren als we dat van hen eisen/verwachten.

Wil je verandering in jouw omgeving, verander dan eerst zelf en verwacht het niet eerst van anderen.

Begin bij jezelf…  🙂

Succes!

Ann Vergouwen

*Geschreven obv inspiratie uit het werk van Byron Katie*